Trip to Milwaukee
(Uit het nieuws)

Uit het Brabants Dagblad van 31 mei 2003

Van de Sint-Jan naar Milwaukee
Door Joost van Putten
Zaterdag 31 mei 2003 - Harley-Davidson bestaat 100 jaar. Voor het eeuwfeest reisden twee leden van de Bossche Harley-club gisteren per motor af naar Milwaukee in de VS.

Op de Parade, naast de Sint-Jan, staan zo'n twintig Harley-Davidsons geparkeerd. Omstanders cirkelen vooral rond twee zwaar bepakte exemplaren. Op het terras van Hart van Brabant worden nog wat laatste koppen koffie naarbinnen gewerkt.
Gistermorgen. Als de Sint-Jansklok de tien heeft volgemaakt, krijgt het tafereel een vervolg. Handen worden geschud en afscheidzoenen uitgedeeld. Want het draaiboek geeft aan: 30 mei, 10 uur. Dan vertrekken twee leden van de Harley-club, afdeling Den Bosch, voor een ongewoon lange tocht. De komende tweeënhalve maand zullen Peer van Vreede (53) uit Heeswijk-Dinther en Pim Bekkers (26) uit Sint-Oedenrode zo'n 18.000 kilometer afleggen.
Eindbestemming is de Amerikaanse stad Milwaukee. Half augustus hopen ze er aan te schuiven bij festiviteiten rond het 100-jarig bestaan van de Harley-Davidson-fabrieken. Voor de terugreis stappen zij in het vliegtuig. De Harley Davidson's worden verscheept.

Uniek
Uit alle windstreken zullen HD-fans koers zetten naar de stad in de staat Wisconsin. Maar de manier waarop Van Vreede en Bekkers dat doen is, voor zover ze weten, uniek. De twee leggen vrijwel de hele reis af per motor. Als het goed is logeerden ze afgelopen nacht ergens bij de Duits-Poolse grens. Van daaruit gaat het richting Wit-Rusland, Rusland, Zuid-Siberië. Om vervolgens de oversteek naar Alaska te kunnen maken, stapt het duo bij Magadan, aan de Zee van Ochotsk, in een vliegtuig. "Maar in Anchorage, Alaska, zitten we toch weer op de motor", kijkt Van Vreede vooruit. "Via Canada zakken we af naar ons einddoel." Het was Peer van Vreede die het reisplan opvatte. "Oorspronkelijk zou ik de tocht samen met Ine maken. Zoals we ook al eens naar de Baltische Staten zijn geweest. Maar door een hernia heeft ze helaas moeten afhaken."

Avontuurlijk
Dan echter, op een contactdag van Harley-rijders, komt Pim Bekkers in beeld. Bekkers zelf: "Ik ben nogal avontuurlijk ingesteld, en eenmaal aan de praat met Peer, ja, toen werd ik zo gegrepen door wat hij allemaal al had uitgebroed en voorbereid, dat het balletje wel moést gaan rollen."
Waarbij komt dat Peer op zijn werk de kans kreeg veel vakantiedagen op te sparen. En dat Pim -die een MBO-studie reclameontwerpen volgde- 'gewoon een tijdje stopt met uitzendwerk'.
De vraag of het steeds zal lukken onderdak te vinden, is voor Peer van Vreede eigenlijk geen vraag. "We hebben sowieso kampeerspullen bij ons. Maar eerdere ervaringen in Oost-Europa hebben me geleerd dat het ook vaak zal lukken bij particulieren te logeren. Ach, met het simpelste onderdak zijn we tevreden, het is ten slotte zomer. Ja hoor, zelfs in Siberië."
Nee, het zijn eerder hun voertuigen die eventueel problemen kunnen geven, verwachten de twee. "Alles is tip-top in orde, maar er kan altijd wat misgaan. Maar, we zijn op van alles voorbereid. Van bougies tot accu's of nieuwe banden, we hebben 't bij ons."
En dan is het echt tijd voor vertrek. De Parade, toch gewend aan decibellen, schudt ongewoon hard op z'n grondvesten. Begeleid door een flinke club motorvrienden --sommigen blijven tot grensplaats Oldenzaal begeleiders-- rijdt het tweetal de stad uit.
De website www.triptomilwaukee.nl geeft uitvoerig informatie over de motorreis van Van Vreede en Bekkers.



"Ook de langste reis begint met de eerste stap" (chinees spreekwoord)

Vrijdagmorgen halfnegen. Motor uit de schuur en rijden. Naar Heeswijk. Even Peer uitzwaaien. Binnendoor is Heeswijk zo bereikt. Enkele clubleden lopen daar al rond. Pim is er zelfs ook al. Ik dacht dat hij naar de Parade zou komen. Jeroen met familie in een grote Amerikaan. Wat buren en familie. Rond negen uur is het een hele club. De motoren van P&P zitten flink volgepakt. Dan worden er kussen en handen gedeeld. En wordt er gestart. Maria blijft achter. In Heeswijk wordt op verschillende plaatsen naar de twee wereldreizigers gezwaaid. Daar weet iedereen wat er gaat gebeuren. Langs de Zuid Willemsvaart gaat het in een rustig opwarmtempo richting 's-Hertogenbosch. Adje en Femke in de kever achteraan. Janneke maakt volop foto's door het achterruitje. Onderweg steekt Peer nog even een duim op naar Pim die dat gebaar meteen beantwoordt. Alles gaat goed. Op de Parade is het al een drukte van belang. Volop familie, clubleden en andere belangstellenden. Binnen de kortste keren zit Peer aan tafel met een verslaggever van het Brabants Dagblad om zijn verhaal te vertellen. Pim heeft weer een microfoon van Omroep Brabant onder zijn neus gekregen. Hij krijgt er routine in want nu gaat het hem een stuk gemakkelijker af dan de eerste keer. Uit diverse delen van Brabant komen mensen van andere Harley clubs het duo uitzwaaien. Toch leuk. Inmiddels is het wel tien uur en worden de interviews afgesloten want het is vertrektijd. Met een flinke groep gaat het achter P&P aan de stad uit. Bij de A2 gaan de eerste mensen al een andere kant op. Bij Ravenstein gaat het clubje uit Eindhoven rechtsaf. Bij Arnhem rijdt er iemand rechtdoor richting Utrecht en zo wordt het clubje volgers kleiner. Uiteindelijk zijn er nog vier volgers die zien hoe Pim regelmatig gaat verzitten om de juiste zithouding te vinden en die zien dat Peer als een rots in zijn zadel zit. Na Deventer is opeens Marcel zoek. De zus van Pim heeft onderweg een hele hoop foto's gemaakt vanuit de volgauto. Plotseling hing er een groot spandoek over de snelweg om P&P goede reis te wensen. De drie clubleden werden vlug aangespoord het spandoek mee te nemen en de rest achterna te gaan zodat het groepje volgers iets groter werd. Bij de grens werd nog een verwoedde poging gedaan om Peer het parkeerterrein op te krijgen maar hij wilde kilometers maken en ging rechtdoor. Gelukkig kun je tegen het verkeer inrijden en dan toch nog goed uitkomen zodat de club die daar al stond te wachten niet tevergeefs gereden was. Dat was wel een verrassing waar beide herenniet op gerekend hadden. Ook Peer kan dan zijn oogjes laten blinken. Na een sponsor kopje koffie voor het tweetal, heel veel handjes en nog meer foto's van iedereen en alles mochten beide bikkels eindelijk met zijn tweetjes verder. Het was een schitterend begin van een reis waar heel veel over te vertellen zal zijn. Het dagboek wordt inmiddels geschreven dus iedereen kan lezen hoe het verder gaat op www.triptomilwaukee.nl De terugrit verliep zoals meestal een toerrit. Mari moet je niet voorop laten rijden want dan kom je op plaatsen waar je helemaal niet naar toe wilt. En hoe dichter bij huis we kwamen hoe kleiner het groepje werd. Thuis gekomen maar naar omroep Brabant gebeld hoe laat het interview uitgezonden zou worden. Met hard naar de radio lopen kon dit nog net op een bandje opgenomen worden. En zaterdag stond een flink artikel in de krant waar wel wat fouten in staan maar het is wel een mooi verhaal.



Door: Cees van Schilt.