Trip to Milwaukee
(Week 5)
vorige week
index
volgende week

Vrijdag 27 juni,

Vandaag alleen wat foto's en culturele bezigheden.


Zaterdag 28 juni,

Verveling, cultuur en omgeving.


Zondag 29 juni,

De verveling wordt groter, de culturele intresse minder.


Maandag 30 juni,

Vandaag weer wat culturele foto's.


Papa Peer is vandaag trouwens jarig........GEFELICITEEEEEEEEEEERD!!!!!!!!!!!!!!!!!

Dinsdag 1 juli,

Het is vandaag schitterend mooi weer en we kunnen het dan ook niet laten om toch een stukje te gaan rijden. We gooien de primaire kast van Peer nog maar eens vol en houden scherp in de gaten hoe deze zich houdt. Het kan toch niet zo zijn, dat we na dit hele stuk gereden te hebben niet op de motor naar het Bajkal meer kunnen om van haar adembenemende schoonheid te genieten. Omdat we de afgelopen week al flink door de stad hebben rondgezworven lukt het ons dit keer wonder boven wonder, om een keer via de goede weg de stad uit te komen (incl. eenrichtingsverkeer). Buiten de stad wacht ons de schitterende natuur die zich hier uitstrekt rondom het meer. Als we ongeveer 80 km rijden zijn we aan het meest zuid-westelijke puntje van het meer. Na al een flink stuk rijden zien we in een keer een grote groep fietsers die pauzeren langs de kant van de weg. We stoppen en het blijkt de club fietsers te zijn die van Vladivostok naar Scheveningen fietsen (te bezichtigen op www.polioride.org). Zij zijn aangenaam verrast als blijkt dat we Nederlanders zijn en het is dan ook al meteen erg gezellig buurten. Het is toch prettig om weer eens wat Nederlands volk om je heen te hebben. We wisselen adressen uit en spreken af om 's avonds bij hen een potje bier te komen drinken. Als we bij het meer geweest zijn rijden we snel weer terug naar Irkutsk. We hebben om 18.00 uur een afspraak staan met onze vriend van Magadan Air. We hebben alle bagage weer terug op de motoren gepakt want we zullen deze vanavond naar het vliegveld brengen. Tot onze grote ontzetting loopt het hier helemaal spaak. Net als vorige week moesten we ook ditmaal halsbrekende capriolen uithalen om hem op de een of andere manier te pakken te krijgen. De spanning stijgt: "Hij zal onze zaken toch wel geregeld hebben?" Na lang zoeken en rond bellen hebben we contact en blijkt tot onze grote schrik dat het helemaal niet mogelijk is om de motoren vanaf hier naar Magadan te vliegen. Door een ongelukkige samenloop van omstandigheden heeft hij ook niet de mogelijkheid gehad om ons te bereiken, zodat wij hierop weer aktie zouden kunnen ondernemen. GVD* wat nu? De mogelijkheden worden op deze manier natuurlijk steeds minder. We besluiten om toch even naar onze vrienden fietsers te gaan, wellicht kunnen zij ons iets verder helpen, zij hebben immers een tolk bij zich. We worden hartelijk ontvangen met een lekker potje bier en na wat gekletst te hebben vragen we hun tolk of hij ons misschien even uit de brand kan helpen qua taalbarriere. Hij is ons graag te hulp en belt nogmaals met Magadan Air. Gelukkig staan bij deze onze ambities nog overeind. Er is nog een mogelijkheid; met de trein naar Habarovsk (+/- 750 km boven Vladivostok) om vandaaruit te vliegen naar Magadan. Vanuit Irkutsk is het namelijk onmogelijk om vrije bagageruimte te reserveren daar het toestel twee of drie tussenlandingen maakt. Dit is dus onze laatste strohalm, als we besluiten om deze met beide handen aan te grijpen gaat onze andere tolk direct aan de slag om informatie in te winnen omtrend de treinreis. Later die avond als de informatie zo'n beetje compleet is, vinden we onze innerlijke rust weer een beetje terug en besluiten maar naar bed te gaan om morgenochtend vroeg te ontbijten zodat we dag ten volste kunnen benutten om alles te regelen.



Dosvidanie,
P&P

* = Godverdomme

Woensdag 2 juli,

We zijn de eerste klanten in de ontbijtzaal. Vandaag moeten we op het station nog het een en ander regelen. De motoren moeten op de trein en voor onszelf moeten er plaaatsbewijzen aangeschaft worden. We weten nu ondertussen hoe moeizaam dit kan gaan als je compleet taalvreemd bent. De plaatsbewijzen vormen niet direct een probleem er zijn nog twee vrije plaatsen in de trein van 3 juli. Het zijn eerder de motoren. In iedergeval moet de benzine eruit, we hadden hier al rekening mee gehouden omdat dat voor een vliegreis natuurlijk ook moet en er ziiten nog maar een paar liters in. Dan moet de reis betaald worden maar ook deze kosten vallen erg mee. Het grote probleem begint met de eis dat ze ingekrat moeten worden. Vlakbij het bagagedepot zit echter een timmerman die voor ons wel een krat wil maken maar als hij ziet hoe groot ze zijn schrikt hij wel even. In eerste instantie denkt hij dat het wel gaat lukken als we de bagage eraf halen maar dat is echt niet onze bedoeling. De kans op diefstal en zoekraken van bagage wordt daardoor erg groot. Als we hem daarna zeggen wat ze wegen geeft hij het op. Dat is een maatje te groot voor hem. Als we zo een keer of vijf op en neer naar het kantoortje gelopen zijn zonder echt veel wijzer geworden te zijn schakelt de cassiere een soort van tolk in. Een beetje gebrekkig Engels spreek zij maar dat wordt door haar knappe gezicht en sexy uitstraling ruimschoots goedgemaakt. Het blijkt nu zo te zijn dat, als we de motoren daar laten staan tot de bagagewagon uit Irkutsk geladen wordt en we geven de dames uit het bagagedepot 1000 roebel dan hoeven ze niet in een kist en zal het personeel van het depot zorg dragen voor een correcte en motorvriendelijke afhandeling. Een beetje eng is het wel, wij vertrekken op 3 juli en de motoren worden pas op 4 juli geladen. Maar wat voor keus hebben we nog? Het wordt nu toch echt de hoogste tijd om hier weg te komen. Op hoop van zegen dus maar. Het papierwerk en de diverse afrekeningen worden in orde gemaakt, we zetten de motoren binnen in het depot (ze mogen natuurlijk niet op slot) en gaan gelaten onze weg. Op het reisbiljet wordt nog extra vermeld met welke trein en in welke wagon de motoren zullen zitten. De aankomsttijd is ook al bekend dus we kunnen ze zelf in Habarovsk in ontvangst gaan nemen. En nu maar hopen dat alles goed gaat. We kunnen het niet te laat maken vanavond want om 04.30 vertrekt onze trein naar het Oosten.

Dosvidanie,
P&P

Donderdag 3 juli,

We zijn nu opweg (hoe vernederend ook) met de TransSiberie Express van Irkutsk naar Habarovsk. Gistermorgen hebben we de motoren achtergelaten in het bagagedepot. Ze zullen de vierde juli in een speciale bagagewagon verstuurd worden en kunnen dan op de zevende in Habarovsk weer afgehaald worden. Over dit stuk van de reis is weinig te vertellen. Geleidelijk aan verandert het landschap. Rondom het Baikalmeer was het nog prachtig om te zien. Nu wordt het echter veel ruiger en ook lelijker. Aan alles is te zien dat het leven hier een stuk harder is. Er liggen bergen afval langs de spoorlijn en aan de randen van de dorpen. De mensen moeten hun afval toch ergens laten en hier komt echt geen vuilniswagen om het twee keer per week op te halen. Dus als de berg te groot wordt steken ze hem gewoon in brand. We vermaken ons maar een beetje met koffie drinken, naar buitenkijken en 24 uur per dag luisteren naar de basisvorm van "k'deng k'deng". Als alles goed gaat zullen we op 5 juli in Habarovsk aankomen.


Dosvidanie,
P&P

vorige week
index
volgende week